دومانلی آذربایجان

bü şiiri bilirəmki hər yerdə hər məntəqənin şaharin adamları bir gurə deyiblər

bü macoo sayaqıydı ki mən yazdım

öz şaharizdəki dayişikləri bilirsiz əgər yazın

o ö və u ü fərqlərin bir dəyərli şaıir yoldaş comment lərdə yazmışlar. məndə bü dəfə düz yazmaya çalışdım

umarım yalnışim olmaz

olsa genə deyin

uşudum ay uşudum

bağdan armıt daşıdım

armıtımı aldılar

ustümə cürüm saldılar

mən cürümdən bezaram

kətan köynək yazaram

kətan kpynək mil mili

gəl oxü bizim dili

bizin dil urmu dili

urmu dan gələn quşlar

quşlara darı səpdim

qanatlandı uçmaya

xalq qapısın açmaya

xalq qapısı kilitdi

kilidi babam belində

babam irəvan yolünda

irəvan yolü dər bədər

içində meymün gəzər

meymünün balaları

məni gördu ağladı

tümanına gığladı

Özgə dilə yazmaram

Nazlı şirin dilimvar, özgə dilə yazmaram

Doğrasalar da məni, öz dilimi atmaram

Cənnəti versəz mənə, dünyanı satsaz mənə

Mən Anamın naz dilin, başqa dilə satmaram

Şəhriyarım düz deyıb, qatma dilin dillərə

Mən bü gözəl türk dilin, ayrı dilə qatmaram

Bax bü dilin sayəsi, gəzdi adım dillərə

Olmasa gər bü dilim, heç yerə mən çatmaram

Onda ki mən ölmüşəm, qorlayın öz yürdüma

Çün budur adət mənim, özgə yerə yatmaram

Qəbriin ustundə siz, Türkü bü şiri yazın

Öz dilimi atmaram, başqa dilə satmaram

Türk oğlan

ئوزگه دیله یازمارام

نازلی شیرین دیل واریم ، ئوزگه دیله یازمارام

دوغراسالاردا منی اُوز دیلیمی آتمارام

جنتی وئرسز منه ، دونیانی ساتساز منه

من آنامین ناز دیلین باشقا دیله ساتمارام

شهریاریم دوز دییب قاتما دیلین دیللره

من بو گوزل تورک دیلین آیری دیله قاتمارام

باخ بو دیلین سایه سی ، گزدی آدیم دیللره

اولماسا گر بو دیلیم هئچ یئره من چاتمارام

اوندا کی من اولموشم قورلایین اوز یوردوما

چون بودور عادت منیم ئوزگه یئره یاتمارام

قبریمین اوستونده سیز تورکی بو شعری یازین

اوز دیلیمی آتمارام ، باشقا دیله ساتمارام

بيانيه حقوقی سازمان دانش آموختگان ايران اسلامي(ادوار تحكيم وحدت)- شعبه آذربايجان شرقي

بيانيه حقوقی سازمان دانش آموختگان ايران اسلامي(ادوار تحكيم وحدت)- شعبه آذربايجان شرقي

در دفاع از حقوق

تعلیق یافتگان دانشگاه تبریز و دانشجویان زندانی دانشگاه پلي تكنيك

از آنجاييكه جهت رسيدن به يك صلح پايدار جهاني، عدالت و آزادي هاي مدني و فردي چاره اي جز حركت هاي آزادي خواهانه به دور از خشونت بر عليه استبداد و بيدادِ انحصار طلبان و مطلق گرایان وجود ندارد؛ و از آنجاييكه جهت حفظ حقوق انساني ، حيثيت و كرامت بشري چاره اي جز حركت در مسير دموكراسي و رعايت منشور بين المللي حقوق بشر  نيست؛ و بسیاری از دانشجویان درهمین راستا و در جریان فعالیت های صنفی و سیاسی  خود، تحت شرایط غیر قانونی و غیر انسانی قرار گرفته اند لذا سازمان دانش آموختگان ايران اسلامي(ادوار تحكيم وحدت)- شعبه آذربايجان شرقي- براساس حقوق مشروع پذیرفته شده در داخل کشور و عرصه بین المللی و با استناد به مفاد قانونی آن بشرح ذیل:

ماده پنجم اعلاميه جهاني حقوق بشر:

احدی  را نمی توان تحت شکنجه یا مجازات یا رفتاری قرار داد که ظالمانه و یا بر خلاف انسانیت و شئون بشری یا موهن باشد .

ماده نوزدهم اعلاميه جهاني حقوق بشر:

هر فردي حق آزادي عقيده و بيان دارد و اين حق مستلزم آن است که کسي از داشتن عقايد خود بيم و نگراني نداشته باشد و در کسب و دريافت و انتشار اطلاعات و افکار، به تمام وسايل ممکن بيان و بدون ملاحظات مرزي آزاد باشد.

ماده بيستم اعلاميه جهاني حقوق بشر:

الف) هرکس حق دارد آزادانه مجامع و جمعیت های مسالمت آمیز تشکیل دهد.

ماده دوم بيانيه سازمان ملل بر حقوق اقليتهای ملي نژادی مذهبی و زبانی

بند 1) افراد متعلق به اقليت های ملی و قومي مذهبی و زبانی در حوزه شخصی و اجتماعی حق دارند که آزادانه بدون هرنوع اعمال تبعيض يا مزاحمت از فرهنگ خود برخوردار شده، مذهب خود را علنا ابرازداشته و مراسم آن را انجام دهند و زبان خود را بکار گيرند.

اصل سوم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران:

دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است برای نیل به اهداف مذکور در اصل دوم، همه امکانات خود را برای امور زیر به کار برد:

بند 7) تأمین آزادیهای سیاسی و اجتماعی در حدود قانون.

بند 8)مشارکت عامه مردم در تعیین سرنوشت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خویش .

اصل نهم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران:

...هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادیهای مشروع را، هر چند با وضع قوانین و مقررات، سلب کند .

اصل نوزدهم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران:

مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند اینها سبب امتیاز نخواهد بود.

اصل بيست و سوم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران:

تفتيش عقايد ممنوع است و هيچ کس را نمي توان به صرف داشتن عقيده اي مورد تعرض و مواخذه قرار داد .

اصل بيست و ششم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران:

احزاب، جمعیت‏ها، انجمن‏های سیاسی و صنفی و انجمنهای اسلامی یا اقلیتهای دینی شناخته‌شده آزادند، مشروط به این که اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی را نقض نکنند. هیچ‌کس را نمی‌توان از شرکت در آنها منع کرد یا به شرکت در یکی از آنها مجبور ساخت.

اصل بيست و هفتم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران:

تشکیل اجتماعات و راه‏پیمایی‏ها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است.

اصل سي و هفتم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران:

اصل، برائت است و هیچ‌کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود، مگر این که جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.

اصل سي و هشت قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران:

هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار و یا کسب اطلاع ممنوع است. اجبار شخص به شهادت، اقرار یا سوگند، مجاز نیست و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است.

متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می‌شود.

اصل سي و نهم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران:

هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده، به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است.

 و ...

احكام سنگين انضباطي، تعليق از تحصيل براي دانشجويان هويت طلب دانشگاه تبريز: نعيم احمدي، امين امامي، منصور امينيان، ناهيد بابازاده، هادي بهادري، صمد پاشايي، حامد توفيق، آيدين خواجه اي، علي داور، وحيد دهقاني، بابك رحمتي، بهنام زالي، فراز زهتابي، ابراهيم زينالي، مقصود عهدي، آيدين غفار نژاد؛

همچنين ادامه ي بازداشت دانشجويان دانشگاه پلي تكنيك: عباس حکیم زاده، علی صابری، مقداد خلیل پور، پویان محمودیان، مجید شیخ پور؛

و بازداشتي هاي نشريات دانشگاهي دانشگاه پلي تكنيك: احمد قصابان، مجید توکلی،احسان منصوری؛

را جزو موارد نقض حقوق شهروندي و حقوق بشر و مغاير اصول صريح قانون اساسي دانسته و محكوم مي نمايد و ضمن احساس نگراني از وضع موجود جهت تبيين مسائل ذكر نكاتي را ضروري مي داند:

1- اينجا تبريز است تبريز! و اصولا دغدغه ها و مطالباتي كه بيان مي شود و نمود پيدا مي كند با شهرهاي ديگر و پايتخت فرق مي كند. دغدغه هاي فعالين دانشجويي هويت طلب دانشگاه تبريز ، مدني و مبتني بر حقوق انساني و در راستاي تحقق منشور حقوق بشر و قانون اساسي مي باشد و از اين رو برخورد هاي غير قانوني و احضار هاي دسته جمعي به كميته هاي انضباطي و روند خارج از معمول اعلام همزمان احكام اوليه و ثانويه ي احكام انضباطي و تلاش در جهت پادگاني كردن فضاي دانشگاه محكوم مي باشد.

2- انتساب نشريات با لوگوي جعل شده و محروم نمودن از حق تحصيل و امتحانات پايان ترم و پروسه ي اعتراف گيري و اقرار تحت شكنجه دانشجويان بازداشتي دانشگاه پلي تكنيك براي جامعه ي دانشگاهي درد آور مي باشد.

ضمن محكوم نمودن توهين به مقدسات هر ملتی، تاسف خود را از بازداشت طولاني مدت دانشجويان ابراز داشته و خواستار آزادي بي قيد و شرط دانشجويان دانشگاهها ي پلي تكنيك و لغو احکام تعلیق دانشجویان دانشگاه تبریز مي باشيم." 

بیست و چهارم مرداد 1386ساعت 15:35

توسط ادوارتبریز نوشته شده در چهارشنبه

براي شهناز غلامی ، دوست زنداني ما در تبريز

لیلا صحت

۰۴ شهريور ۱۳۸۶

اولین بار در کارگاه آموزشی بررسی نحله های فمینیستی در ایران که از طرف نهاد مدني مان در تبريز برگزار شد، دیدمش .صراحت بیان و خالی از ترس همراه با لهجه خاص ترکی تبریزي اش اولین مشخصه ای بود که در برخورد اول یادش را براي من به ياد ماندنی ترکرد .

بیشتر که باهم آشنا شدیم از فعالیت ها و ازدغدغه های فکري اش گفت، از زندان و بازجو هایش و از رنج هایی که برای اداره زندگیش می برد ،حرف زد از اینکه بارها و بارها بخاطر فعالیت های سیاسی اش شغلش را از دست داده وحتی از مستمری که قانونا بعلت فوت همسرش، به او و دخترش تعلق می گرفت ، محروم شده است وحالا مجبور به بیگاری در موسسه مرکز نگهداری از سالمندان است تا از عهده مخارج زندگی خود و تنها دخترومادرپیری که سرپرستیشان را بر عهداه دارد براید ،حرف زد ...

چهره شاد وسرشار ازاعتماد به نفس غلامی برای همه دوستان انرژی بخش است و فراموش می كني که این همان زن تنها و خسته از شبکاریهای مدام است .همیشه پیشقدم در قبول مسئولیت ها بود و هرگز گرفتاری های شخصیش مانع فعالیت هایش نمی شد.

فکر کردم چقدر دیر همدیگر را پیدا کردیم .تبریز از زنان فعال و شایسته وفهیم خالی نیست ولی وجود زنانی که حاضر به پرداخت هزینه حضور در عرصه های سیاسی و اجتماعی باشند و جرئت فریاد با صدای بلند رابه خود دهند، بعلت فضای بسیار بسته سنتی انگشت شمار است.

برای زنان تبریز فعالیت در سیاست آنهم در جبهه اپوزسیون بسیار پرهزینه است حتی فعالیت سیاسی برای زنان همراه با نظام حاکم خالی از ریسک نیست .

در گفتگوهای غیر رسمی با زنان فعال در عرصه های سیاسی اجتماعی وابسته به نظام حاکم یکی از نقاط مشترک آنان با دیگر زنان فعال اجتماعی وسیاسی رنج بردن از نظام مرد سالارانه چند لایه در حاکمیت دولتی است که فرصت های زیادی رااز آنان سلب کرده است و اسفناکتر اینجاست که همین زنان دارای قدرت هرچند محدود ، خود نیز تبدیل به سربازان پیاده، نظام مرد سالار شده اند تنها اینگونه زنان هستند که شانس حضور وادامه حیات در عرصه های سیاسی پیدا میکنند وگرنه بلافاصله خود از صحنه حذف خواهند شد نمونه بارز آن تلاش شگفت انگیز تنها نماینده زن تبریز درمجلس هفتم برای حذف یکی کاندیداهای زن مطرح در انتخابات شو رای شهر85 بود واکنون صدای این نماینده زن، تنها صدای بلند از زنان تبریز است

عنوان سیاسی بودن زن در تبریز شرم آور برای مردان سنتی تبریز است تحمل این عنوان حتی برای بسیاری از مردان سیاست نیز مشکل است هرچند دانشمند فرهیخته تبریزی دکتر سرداری نیا تلاش بسیاری کرده است تا در کتاب تبریز شهر اولین ها،تبریز را در ورود به دروازه های تجدد نه تنها در ایران بلکه در دنیا بعنوان شهر اولین ها معرفی کند،اما اکنون در شهر اولین ها ، هستند بسیاری از زنان تبریزی که در جدال با پیچ وتاب تارهای تنیده در سنت خالی شده ازمحتوای حقوق زنانه مجبور به انتخاب خانواده یا فعالیت سیاسی و اجتماعی شده اند .

این موضوع از مولفه های موثر در خالی تر شدن جای خالی زنان در عرصه های مختلف اجتماعی است هرچند این رویه در ایران به سنت رایجی تبدیل شده است و تمامی زنان از تبعات چنین دیدگاهی رنج میبرند ولی شدت آن در تبریز بیشترلمس می شود.

به همین علت با وجود داشتن عنوان چهارمی از شهرهای بزرگ ایران ظهورهرزنی در عرصه اجتماعی تبریزسریع وپررنگ دیده می شود و بسته به وابستگی فکری اش نظام مرد سالار برای ادامه حیات سیاسی و اجتماعی او برنامه ریزی و تصمیم گیری می کند وصد البته فضای امنیتی کنونی بر میدان فعالیت زنان تبریز سایه اش سنگین تر است و این امر بر نحوه اطلاع رسانی مناسب تاثیر گذاشته.لذا توجه فعالان حقوق زنان در تهران را به این نکته جلب می کنم که شرایط درتبریز با تهران فرق می کند وماندن در میدان برای زنان تبریزی پرهزینه تراز زنان مرکز است وتوان بیشتر ی را می خواهد.از دوستان تهرانی که بواسطه داشتن شبکه اطلاع رسانی وارتباطی قوی بلافاصله پس از هراتفاقی برای همفکران تهرانی خود تلاش مي كنند ،انتظار می رود در چنین مواقعی زنان همفکر خود را در شهرستانها فراموش نكنند.